Broj pregleda članka : 48726

NAŠ BANER

ISTORIJAT
     Karate u Backu Palanku dolazi 1974. a donosi ga tek svršeni profesor filozofije Jovo Radoš koji se kao student susreo sa njim u Beogradu. Bila je to ljubav iz koje ce se izroditi jedan od najuspešnijih klubova u Vojvodini i Srbiji.
    U jesen 1974. god. od ucenika gimnazije prof. Jovo Radoš formira karate sekciju. Ovo se smatra pocetkom organizovanog treniranja karatea u backopalanackoj sredini. Medju polaznicima sekcije obrela su se i tri osnovca: Milan Nešic, Zoran Gašic i Vladimir Poznanov. Svojim kasnijim radom ova trojka je ostavila neizbrisiv trag u backopalanackom karateu. Zbog velikog interesovanja, naredne 1975. god. sekcija se širi na sve ucenike backopalanackih škola. Krajem te iste godine sekcija se pripaja DTV ’’Partizan’’ i time postaje jedna od njegovih sekcija. Od 1976. sekcija prerasta u klub i pocinje sa takmicenjem u backoj ligi u kojoj se takmici do 1981.
    Ekipa KK’’Partizan’’ u sastavu: Poznanov, Bokan, Begonja, Blecic, Lazic, Karanovic, Stanišic, Gašic i Simic postaje 1981. prvak Backe lige, što im omogucuje plasman u vojvodjansku karate ligu. Na seminaru u Budvi, leta 1982. Jovo Radoš, pred komisijom kojom je predsedavao Slobodan Vucinic – legenda srpskog karatea, polaže za zvanje saveznog sudije. Vladimir Poznanov i Zoran Gašic te iste ’82 sa reprezentacijom Vojvodine u Bihacu na turniru republika i pokrajina ’’Bratstvo i jedinstvo’’ osvajaju prvo mesto, a Petar Begonja na juniorskom prvenstvu SFRJ u teškoj kategoriji drugo mesto.
    Još jedno veliko priznanje backopalanacki karate doživljava decembra 1984. kada Jovo Radoš postaje predsednik Karate saveza Vojvodine, koja je vec tada bila veoma snažna organizacija koja je brojila preko 6000 clanova iz 61 kluba i smatra se da je još tada KSV bio najorganizovaniji od svih republickih i pokrajnskih saveza.
     1985. je znacajna zbog dobijanja generalnog sponzora i promene imena u KK“Nopal“, time je stavljena tacka na dugogodišnju finansijsku agoniju kluba koji se izdržavao sredstvima sopstvenih takmicara. Tu sezonu 1985. KK“Nopal“ završava bez i jednog izgubljenog i samo dva nerešena meca u okviru vojvodjanske karate lige a Vladimir Poznanov biva proglašen za najuspešnijeg takmicara lige. Prvo mesto u vojvodjanskoj ligi je omogucilo ekipi „Nopala“ da se u Zagrebu bori za plasman u prvu saveznu ligu. Pored ekipe „Nopala“ na kvalifikacijama su ucestvovale i ekipe „Crvena Zvezda“-Beograd, „Tempo“-Zagreb, „Student“-Mostar, „Zeta“-Titograd, „Kosovo“-Priština, „Rabotnicki“-Skoplje i „Maribor“-Maribor. Palancani su osvojili 3 mesto ali nisu uspeli da se plasiraju u prvu ligu vec takmicenje nastavljaju u okviru novoformirane druge savezne lige. Vladimir Poznanov u tradicionalnom izboru Nedeljnih novina biva proglašen za najboljeg sportistu opštine a KK“Nopal“ najuspešniji sportski kolektiv.
     1987. II liga se reorganizuje na istocnu i zapadnu grupu gde je bio i ’’Nopal’’ i tu sezonu završava na 6 mestu a na pojedinacnom prvenstvu SFRJ za žene Milka Maric osvaja 2 mesto u teškoj kategoriji a ujedno biva proglašena za najuspešniju sportiskinju backopalanacke opštine.
     1988. je znacajna po tome što prof.Jovo Radoš biva izabran za predsednika KSJ gde je bio do 1991, ekipa ponovo zauzima 6 mesto u drugoj saveznoj ligi a Milka Maric osvaja 3.mesto na prvenstvu SFRJ za žene u Somboru.
     1989. ’’Nopal’’ ispada iz druge lige, a odluka o ispadanju pada na završnom turniru u Slavonskom Brodu gde palancani gube oba meca, nakon toga dolazi do spajanja sa KK’’Hajduk’’ iz Kule koji iste te godine ispada iz prve lige, a u II saveznoj ligi osvajaju drugo mesto iza tuzlanskog ’’Jedinstva’’
     1991. se raspada i ’’Hajduk-Nopal’’ a najbolji takmicari Poznanov i Gašic prelaze u ’’Spartak’’ iz Subotice koji se takmicio te 1991 u II saveznioj ligi-zapad.
     Iste godine otvara se drugo poglavlje backopalanackog karatea kada prof.Jovo Radoš sa dugogodišnjim saradnicima Milanom Nešicem i Zoranom Gašicem osniva novi klub - Akademiju Borilackih Veština, gde sva trojica takmicarski kimono zamenjuju trenerskim i okrecu se radu sa novim mladim naraštajima. Od tada svi znacajniji rezultati backopalanackog kluba su vezani za kadetske i juniorske kategorije u kojima klub postaje jedan od najuspešnijih u Saveznoj Republici Jugoslaviji. 1993, 1994 i 1995 godinu u glavnom obeležavaju rezultati Siniše Glavaša koji u tim godinama osvaja medalje na kadetskim i juniorskim prvenstvima Srbije i Jugoslavije, a 1995 nastupa i za državni juniorski tim na prvenstvu Balkana u Vršcu i osvaja 5 mesto.
     1996. na scenu stupa nova generacija backopalanackih karatista koja ce obeležiti narednih 10 godina backopoalanackog i srpskog karatea, a poceci niske uspeha ove generacije su vezani za nastupe Lazara Radoša na Svetskom kupu za pionire i nade u Miškolcu, gde osvaja 3 mesto. 1997 je obeležena odlicnim nastupima pionira na prvenstvu Jugoslavije u Budvi gde se osvaja 5 zlatnih, 3 srebrne i 6 bronzanih a perjanice te ekipe cinili su Radoš Lazar, Strahinja Jagodic i Branislav Radjenovic u muškoj i Mirjana Grbic, Ivana Gašic i Jelena Stupar u ženskoj konkurenciji.
     U 1997. ostace upamcen i rezultat Pandurov Dejane na seniorskom šampionatu za žene u Nišu- II mesto.
     1998. donosi II mesto Lazara Radoša na prvenstvu Jugoslavije u Kuli, za kadete, koja su mu odškrinula vrata kadetske reprezentacije, u koju su sledece 1999. ušli i Branimir Nešic a potom i Branislav Radjenovic, i gde su prošli sve selekcije sve do seniorske reprezentacije. 1999 što se tice rezultata ostaje upamcena po 7 zlatnih medalja Branimira Nešica sa prvenstva Vojvodine za kadete i juniore, ekipna titula juniora na istom takmicenju i 3 mesta Radjenovica sa prevenstva Srbije, te nastupa ova dva takmicara na kupu Evrope za kadete u Sloveniji, gde Nešic osvaja 4 mesto, te 2 mesto Radjenovica na prvenstvu Balkana za kadete.
     2000. godina donosi i nove uspehe ove generacije backopalanackih karatista, kata tim KK’’ABV’’ u sastavu Branimir Nešic, Branislav Radjenovic i Lazar Radoš osvaja medalje na svim takmicenjima na kojima su nastupili a najvažnije su 2 mesto na kupu Jugoslavije, 2 mesto na prvenstvu Srbije i 3 mesto na prvenstvu Jugoslavije.
     Istu 2000 godinu je obeležila i Ivana Gašic osvajanjem 3 mesta na kadetskom prvenstvu Jugoslavije i 3 mesta na prvenstvu Balkana koje je održano u Budvi. 2000 godina je znacajna i po osnivanju KK ’’Tikvara’’ koja u svom sastavu otvara i sekciju za džiu-džicu a gde pocinju kao mališani da treniraju klinci koji se sad takmice za backopalanacki klub.
     2001. ponovo obeležavaju clanovi kata tima sada KK’’Tikvara’’ koji ponovo osvajaju medalje na domacim takmicenjima na prvenstvima Vojvodine, Srbije i Jugoslavije na kupu Srbije i Jugoslavije i medjunarodnim turnirima u Pecuju, Madjarska i Otvorenom internacionalnom prvenstvu Jugoslavije.
     Ista, 2001. je vezana i za pojedinacne uspehe backopalanackih karatista, ali u borbama 1.mesta Ivane Gašic u kadetskoj i Branimira Nešica u juniorskoj konkurenciji na prvenstvu Srbije, te 3 mesta Branimira Nešica i Branislava Radjenovica na prvenstvu Jugoslavije u Beogradu.
     Te godine se Branimir Nešic i Lazar Radoš pridružuju kao asistenti trenerima Nešic Milanu, Radoš Jovi, Gašic Zoranu i Vladimiru Poznanovu a to isto kasnije cine i Gašic Ivana i Radjenovic Branislav. Osnivaju se i prve karate sekcije van grada Backa Palanka, u Tovariševu i Novoj Gajdobri. Taj pocetak rada tadašnjih takmicara kao mladih trenera asistenata a kasnije i trenera otvara u stvari i najnovije poglavlje backopalanackog karatea jer se ubrzo zatim otvaraju i sekcije u drugim mestima opštine a sa time i poceci izuzetno masovnog bavljenja karateom u ovoj sredini a što je još znacajnije, pored masovnosti ovi mladi treneri su uveli i drugacije poglede na celokupan sistem vežbanja što se ogleda i u rezultatima koji dolaze u narednim godinama. U toj 2001. je potrebno istaci i izuzetan rezultat mladih karatista u kategoriji nada, Petar Farago i Rada Teodorovic osvajaju medalje na pionirskom prvenstvu Jugoslavije i Balkanskom prvenstvu u Istanbulu, Farago 3 mesto a Teodorovic 1.
     2002. donosi nove medalje kata tima Nešic, Radjenovic, Radoš, 2 mesto Radjenovica na prvenstvu Srbije ali i prve medalje na prvenstvu Srbije za najmladje kategorije koje osvajaju clanovi tzv. najnovijeg talasa backopalanackog karatea a koje treniraju mladi treneri Radoš, Nešic i Radjenovic, koji rade pod patronatom starijih prof. Jove Radoša, prof. Milana Nešica, Zorana Gašica, Vladimira Poznanova. Medalje Svetlane Jurice, Mijanovic Relje, Danilov Smiljane iz Tovariševa, te kata tima devojcica iz Tovariševa na prvenstvu Srbije u Beogradu su samo uvod u sledece godine koje donose dominaciju backopalancana na ovim prostorima u mladim uzrasnim kategorijama.
     2003. je prva godina u kojoj se rad mladih trenera materjalizovao, na prvenstvu Vojvodine za mladje uzrasne kategorije, naši takmicari osvajaju najviše medalja i ostavljaju iza sebe i takve klubove kao što su Dijamant iz Zrenjanina, Dinamo iz Panceva, Sombora..Takav trend se nastavlja i u narednih 5 godina, sve do dan danas...
     U medjuvremenu se pojavljuje citava plejada backopalanackih mladih karatista koji se kite titulama šampiona Vojvodine i Srbije, i koji pocev od 2007. oblace reprezentativni kimono i svoje mesto nalaze na karate nebu Balkana. Prve medjunarodne medalje osvajaju na Šampionatu Balkana u Bukureštu Jurica Svetlana bronzanu, odnosno Nikolic Živojin srebrnu medalju i titulu vicešampiona Balkana, clanovi državnog tima te godine su bili još i Jovovic Marko, Mijanovic Relja, Tomic Mina. 
     Treba ipak napomenuti da su prve reprezentativne ’’korake’’ iz ove generacije još ranije napravili Mijanovic Relja, na Balkanskom decijem šampionatu u Skoplju 2005., Jurica Svetlana 2006. na Balkanskom decijem Šampionatu u Veriji, u Grckoj, te ponovo Mijanovic i Zahorec Marina, na ’’Otvorenom Prvenstvu BIH ’’ u Sarajevu, takodje te 2006.
     Sledeca 2008. je još znacajnija za mladje uzrasne kategorije, jer se pored još jedne titule Šampiona Vojvodine osvaja i titula sveukupnog Šampiona Srbije u mladjim uzrasnim kategorijama. Na Šampionatu Srbije, koje je održano u Beogradu, takmicari Karate kluba ’’Tikvara’’ osvojili su preko 20 medalja. To Prvenstvo je iznedrilo možda i najtalentovaniju takmicarku ove generacije Mladežic Bojanu, koja je u 2008, osvojila sve što se moglo osvojiti, pored titule šampiona Vojvodine i Srbije, na Balkanskom Šampionatu, koji je 2008. održan u Srbiji, u Kragujevcu, okititla se titulom Šampiona. Uz nju 2008. je obeležio i Mijanovic Relja, koji u kadetskoj konkurenciji gotovo da i nije imao dostojnog protivnika, osvojio je sve na domacoj sceni, titulu Šampiona Balkana u Kragujevcu, ali za njega je vrhunac sezone ipak bio osvajanje Svetskog kupa, koji je u junu mesecu bio održan u Grckoj, u Eviji, dok je Jurica Svetlana na istom takmicenju osvojila bronzu. Inace ne sme se zaboraviti da je u Kragujevcu osvojeno ukupno 4 medalje backopalanackih karatista, pored Relje i Bojane, medalje su osvojili i Jurica Svetlana, srebrnu i Tomic Mina, bronzanu, a na Šampionatu su boje Srbije branili još i Nikolic Živojin i Jovovic Marko. To Balkansko Prvenstvo je znacajno za Backu Palanku i njen karate i po tome što je Karate klub ’’Tikvara’’ dao najveci broj reprezentativaca za to takmicenje, kao i to da je osvojio najveci broj medalja. Pored toga trener reprezentacije Srbije je bio trener KK ’’Tikvara’’ Branimir Nešic, koji je imao veliki udeo u osvajanju titule Srbije kao sveukupnog Šampiona Balkana za 2008.
     Medjutim, pored ovih sjajnih rezultata mladih backopalanackih karatista, poslednje godine backopalanackog karatea, ali i srpskog karatea obeležava jedna devojka i ostavlja neizbrisiv trag u istoriji ovog sporta u Backoj Palanci. Rec je o Dunji Žeravic, mladoj Somborki koja pristupa KK’’Tikvara’’ 2007. jer u ovom klubu i ovoj sredini prepoznaje mogucnosti za svoj dalji napredak i sportski razvoj. Dunja je došla u Backu Palanku sa oreolom dugogodišnjeg reprezentativca u svim kategorijama. I vec pocetak te 2007. donosi lepu najavu, osvajanje 6.mesta na Juniorskom Prvenstvu Evrope u Izmiru i prvi nastup nekog takmicara iz backopalanackog kluba na jednom takmicenju Evropskog ranga. Marta te godine, Dunja osvaja i titulu seniorske šampionke Vojvodine a potom u aprilu i titulu seniorske šampionke Srbije, i tako postaje prva takmicarka u istoriji backopalanackog kluba sa titulom seniorskog šampiona države u katama! Ovi uspesi, joj ’’otvaraju’’ mogucnost da ponoese i kimono seniorske reprezentacije na Prvenstvu Evrope u Bratislavi, gde osvaja 7.mesto. Nakon toga u jesen 2007. osvaja i Kup Srbije, i ucestvuje na svom poslednjem Šampionatu u juniorskoj konkurenciji, i to kakvom. Svetskom Prvenstvu za juniore, koje je održano u Istambulu, gde u pojedinacnoj konkurenciji osvaja 5.mesto, jer je u ¼ finalu poražena od izuzetne takmicarke iz Egipta, a u ekipnoj konkurenciji u dramaticnoj borbi za bronzanu medalju reprezentacija Srbije gubi od Makedonije sa 3:2. Tako Dunja završava svoju prvu sezonu u Backoj Palanci. Sezonu u kojoj postavlja KK’’Tikvaru’’ na karate mapu Evrope i Sveta.
     2008. je još znacajnija za Dunju i za backopalanacki karate. Seniorsko Prvenstvo Balkana, u Volovu u Grckoj, na kojoj ekipno osvaja zlatnu medalju i titlulu Šampiona, a u pojedinacnoj konkurenciji srebrnu medalju. Dunja Žeravic se zajedno sa svojim drugaricama iz kata tima kiti bronzanom medaljom na Seniorskom Prvenstvu Evrope u Talinu, Estonija. ! Backa Palanka je na pobednickom postolju šampionata Evrope ! Najveci rezulatat ženskih kata u istoriji naše države!
     Nakon tog Prvenstva, u klub stiže izuzetna pohvala i cast, trener KK ’’Tikvara’’ Branimir Nešic, koji je poslednje dve godine radio sa Dunjom dobio je priliku da vodi žensku seniorsku reprezentaciju Vojvodine, na Regionalnom Prvenstvu Evrope, koje je juna meseca održano u Mariboru, u Sloveniji. Kao pomoc vec iskusnom selektoru Saši Djordjevicu, dobija zadatak da okupi najbolje devojke iz Vojvodine i pokuša sa njima juriš na novu Evropsku medalju. Tim Vojvodine u Mariboru su pored Dunje, cinile i Marija Madžarevic i Dragana Rodic, obe iz novosadskog ’’Naftagasa’’. Iako su za pripreme imali samo mesec dana, gotovo svakodnevnim treninzima u novosadskom Spensu, tim odlazi dobro pripremljen i osvaja bronzanu medalju!! Kuriozitet ovog takmicenja je bio da je jedino ovaj tim od svih ekipa koje su dolazile iz Srbije, Vojvodine, Beograda i Centralne Srbije, uspeo da se okiti medaljom i osvetla obraz Srpskom karateu. Velike pohvale stižu na racun kluba, takmicara i trenera, i tako backopalanacki karate još više stavlja u poziciju jednog od najvažnijih centara ovog sporta, pogotovo kata, na mapi Srbije. Ipak, kruna sezone i takmicenje koje su svi željno ocekivali je bilo Svetsko Prvenstvo za seniore, koje se održavalo u postojbini karatea, u Tokiju. Backa Palanka je i tamo ucestvovala, tacnije reprezentacija Srbije, u cijem je sastavu bila i Žeravic Dunja. Nastup u Tokiju je bio vrlo dobar. Ženski kata tim je pobedio Rusiju i SAD sa po 5:0. ali na žalost u najvažnijem mecu, borbi za plasman u polufinale i borbi za medalje, tim je izgubio od reprezentacije Španije, trenutnih šampionki Evrope, i morao se zadovoljiti plasmanom od 5-8 mesta, što je i te kako bio odlican rezultat. Tek da se KK’’Tikvara’’ pozicionira još više.